Sparen tegen 1,5%

Sparen bij een bank was in het verleden een gunst van de banken. Spaargeld werd naar de banken gebracht om te voorkomen dat het gestolen werd. Tegenwoordig bieden de banken tegen elkaar op om zoveel mogelijk spaargeld binnen te harken. Banken gaan net één tiende boven de concurrentie zitten om nieuwe spaarders aan te trekken ten kosten van de concurrentie. In 2007 en een deel van 2008 gingen de spaarrentes bijna wekelijks omhoog. Veel nieuwe buitenlandse banken betraden de Nederlandse spaarmarkt. Na een verhoging van de ene bank volgde de concurrentie al gauw. Tot het moment in oktober de spaarbank Icesave in de financiële zorgen belandde. Spaarders gingen massaal kiezen voor degelijkheid en vooral Nederlandse banken. De hoogte van de rente is belangrijk maar niet het enige dat telt.

Verleden

In het verleden was sparen een vorm van reserveren om armoede in slechtere tijden te voorkomen. Het weinige geld dat de mensen konden sparen werd apart gelegd ergens in huis. Het gevaar van diefstal bracht mensen ertoe om andere oplossingen te zoeken. De hoogte van de spaarrente bedroeg rond de 1,5 procent. Na de tweede Wereldoorlog werd sparen door de overheid gestimuleerd door speciale spaarbanken op te richten. De eerste spaarbank was Maatschappij tot Nut van ’t Algemeen. Het sparen moest bijdragen aan de wederopbouw van ons land. Vergeleken met andere landen is Nederland altijd al een spaarzaam volkje geweest.

Tegenwoordig

Wij leven nu in een verzorgingsstaat en sparen niet meer om armoede te voorkomen. Iedere Nederlander heeft recht op een basisinkomen. Dit basisinkomen moet voldoende zijn om van rond te komen. U kunt ook nu nog gaan sparen voor slechtere tijden, maar zonder een goed basisinkomen komt u niet erg ver. De vaste lasten zijn in onze huidige samenleving dermate hoog dat het moeilijk op te vangen is met een spaarsaldo. Een spaarkapitaal van €10.000 daalt snel indien u uw maandelijks een deel hiervan gaat consumeren.

Toekomst

Het spaargedrag wordt voor een deel bepaald door de stand van de economie, en door bijvoorbeeld de rendementen op de beurs. Zodra beleggers geen vertrouwen meer hebben in de beurs, gaan ze op zoek naar de stabiliteit van het sparen. In het verleden werd er veel gespaard bij verzekeraars. In eerste instantie werd dit ook gestimuleerd door de overheid door zogenaamde spaarplannen fiscaal vriendelijk te maken door belastingvrije bedragen. Tegenwoordig gelden deze regelingen niet meer. Hierdoor bestaat er geen reden meer om bij een verzekeraar te sparen. Zeker nadat bekend is geworden dat de verzekeraars te hoge kosten rekenen voor het afsluiten en beheren van dergelijke verzekeringen. De banken lijken de toekomst te hebben op het gebied van vermogensopbouw.