Hypotheek voor chronisch zieken

Nederland kent een groot aantal chronisch zieken. Alleen al het aantal diabetici wordt in geschat op ruim 600 duizend patiënten. Deze mensen moeten dagelijks leven met hun beperking en dat valt in veel gevallen niet mee. Alledaagse dingen, waar een niet-chronische patiënt geen minuut over nadenkt, zijn voor de chronisch zieke vaak al een extra belasting. Dan wil je een hypotheek sluiten en dan blijkt de ziekte ook nog eens tot problemen op dat gebied te leiden. Om gek van te worden.

Zaken waar je normaal niet eens bij stil staat

Je hebt een lieve partner, een leuke baan en schatten van kinderen. En dan zie je opeens dat geweldige huis te koop staan in een buurt waar je al jarenlang wonen wilt. Een afspraak met de makelaar is snel gemaakt. En na bezichtiging besluit je een bod uit te brengen: twee honderd duizend euro’s. Drie dagen later belt de makelaar je terug: het bod is door de verkoper geaccepteerd en of je het voorlopig koopcontract wilt komen tekenen. Nou, dan wil je wel. In het contract staat keurig vermeld dat je de koop ongedaan mag maken als je niet binnen drie weken in staat blijkt de financiering tegen normale voorwaarden te realiseren.

De volgende dag nog maak je een afspraak met de hypotheekadviseur. Hij geeft aan dat het salaris van jou en je partner ruim voldoende is om een financiering te krijgen van het aankoopbedrag, inclusief de kosten (€ 220.000). De geldverstrekker wil wel alles boven 75% van de executiewaarde afgedekt zien door een overlijdensrisicoverzekering en een spaarelement. Hij adviseert een spaarverzekering voor € 85.000 en een aflossingsvrije hypotheek voor € 135.000. De premie voor de verzekering, inclusief de risicoverzekering komt uit op € 110,- per maand. De rente is € 916,- bruto per maand. De totale maandelijkse lasten, na verrekening van de belastingbesparing, komt uit op € 660,- per maand en dat is slechts € 75,- meer dan dat je nu aan huur betaalt. Doen dus. De adviseur spreekt met je af dat hij de offerte voor de hypotheek gaat regelen en dat die over een week ter ondertekening gereed zal liggen. Tot zover niets aan de hand.

Eėn week later

Een week later ligt de offerte klaar. Nadat je alle relevante zaken besproken hebt, besluit jij en je partner de offerte te accepteren. Bij de offerte wordt ook het aanvraagformulier voor de spaarverzekering ingevuld. En daar begint de ellende. Voor het aanvragen van de risicoverzekering moet ook een gezondheidsverklaring ingevuld worden. En bij vraag 2 wordt de vraag gesteld of je de laatste vijf jaar een arts of specialist hebt geraadpleegd. Ja, dat heb je natuurlijk. Je bent immers diabetes! Je vraagt de adviseur wat het gevolg is als je deze vraag met “ja” beantwoordt en hij antwoord:” Och, dat zal geen probleem opleveren. Er zijn zo veel mensen met deze ziekte! Misschien een beetje premieverhoging, maar daar blijft het wel bij.” Hij kan helaas niet aangeven wat ‘een beetje premieverhoging’ precies inhoudt. Je vult het formulier verder in en dit wordt keurig doorgestuurd naar de verzekeraar.

Weer een week later

De adviseur belt je op met de mededeling dat de verzekeraar contact op wil nemen met jouw specialist om nadere informatie op te vragen. Een normale procedure als je een vraag met “ja” hebt beantwoord. Daartoe moet je een verklaring tekenen dat je daar mee akkoord gaat. Jullie spreken af dat je twee dagen later even langs komt om die verklaring te tekenen. De verklaring gaat naar de verzekeraar en deze neemt schriftelijk contact op met de specialist. De specialist behandelt de zaak en stuur zijn antwoord schriftelijk terug. Alles bij elkaar duurt deze procedure twee weken en dat is redelijk snel.

Rrrrrringgg, de adviseur

De adviseur belt je op met de mededeling dat de verzekeraar je weigert te accepteren, omdat het risico van vroegtijdig overlijden te groot wordt geacht. Totaal ontredderd leg je de telefoon neer om dit nieuws te verwerken.
Direct gaat opnieuw de telefoon. Het is de notaris met de vraag waar de bankgarantie blijft. Je vertelt hem dat je van de koop af wil zien, omdat je geen verzekering krijgen kan en daarmee geen hypotheek. De notaris legt je haarfijn uit dat dit heel jammer is, vooral voor jouw, maar dat inmiddels de ontbindende voorwaarden verlopen zijn en dat je de woning af moet nemen, of anders aangesproken gaat worden voor het boetebedrag van 10% van de overeengekomen koopprijs. Dat is dus kassa, waar geen lieve moeder aan helpt.

Hoe kon het fout gaan?

Bovenstaande beschouwing is helaas meer regelmaat dan uitzondering als het gaat om mensen met een chronische ziekte. Dat komt omdat maar heel weinig adviseurs voldoende kennis en ervaring op dit gebied hebben. Het is een heel specialistisch onderdeel. Je moet het proces door en door kennen en over de juiste ingangen bij verzekeraars beschikken. Want ook aan die kant ligt het probleem. De meeste verzekeraars willen de risico’s die chronisch zieken met zich mee zouden kunnen brengen, uit hun portefeuille weren. Om deze klantengroep goed te kunnen bedienen heb je veel kennis van de materie nodig en moet je weten hoe om te gaan met deze klanten. Door het stellen van de juiste vragen tijdens het eerste gesprek kun je al veel aan de weet komen en goed adviseren. Zo is een langere periode nodig, waarop een beroep op de ontbindende voorwaarden gedaan kan worden. Er dient vanaf het begin al overleg met de verzekeraar plaats te vinden. En de adviseur moet over voldoende kennis beschikken om in te kunnen schatten of de verzekering geweigerd gaat worden, dan wel tegen verhoogde premie geaccepteerd zal gaan worden. Je hebt er tenslotte behoefte aan om vooraf te weten wat de hypotheek je ongeveer gaat kosten, om later niet voor onaangename verrassingen te komen staan.

Schaars specialisme

Kennis van de specifieke problematiek van hypotheken voor chronisch zieken vind je niet veel. In feite heb ik op internet maar ėėn site kunnen vinden: hypotheek voor chronisch zieken
De site wekt de indruk dat zij beseffen dat een hypotheek voor een chronisch zieke maatwerk is. De ene aandoening is de andere niet. Misschien kun je er je voordeel mee doen.