Euro 2002 - 2012 en de financiële recessies in Nederland

Als Nederlanders hebben we weinig op met de euro. In tegenstelling tot de vroegere muntsoort hebben we voor de nieuwe munt geen "koosnaampjes" bedacht. De gulden inspireerde de gebruikers nog van "geeltje" tot "joetje" en bij de euro zijn we in de afgelopen 10 jaar nog niet verder gekomen dan: "pleuro". Duidelijk is het ondertussen wel geworden dat de bedenkers en voorstanders van de euro hun verwachtingen behoorlijk zullen moeten bijstellen. Er is in tien jaar nog steeds geen euro waardering.

Identiteit

Als je de briefjes en euromunten gaat bestuderen, dan blijkt al snel dat deze geen uitstraling hebben. Dit in tegenstelling tot de in 2002 vervangen muntsoort. Op het briefje van 250 gulden was bijvoorbeeld een vuurtoren te zien en menigeen heeft aan vuurtorens een goede herinnering. Op de nieuwe muntsoort staan wel afbeeldingen, maar deze spreken niet tot de verbeelding. Het gebrek aan een herkenbare identiteit heeft nadelige gevolgen voor de euro. De algemene afbeeldingen op de euro zorgen ervoor dat de euro nog steeds in de anonimiteit zit. De euromunten hebben in het geheel geen eigen identiteit en blijven daardoor veraf van de belevingswereld van de mensen. Het gebrek aan deze binding heeft wellicht ook invloed op het bedenken van bijnamen voor de euromunt.

Bijnamen

In Nederland geven we bijnamen als daar een reden voor is. Zo moet er een band zijn en er moeten speciale kenmerken zijn. In tegenstelling tot de gulden hebben veel Nederlanders niets met euromunt op. Nederlanders hebben daardoor geen speciale band met de euro. Over de euro wordt veel afstandelijker gedaan dan over de gulden. In de tijd dat de gulden een wettig betaalmiddelwas werd er gesproken over bijvoorbeeld “heitje‘, “geeltje“ en “joetje”. De negativiteit over de euro blijkt ook uit de “koosnaampjes” als “pleuro”en “scheuro”. De veel gehoorde naam “euri” is eveneens negatief en wordt in ons taalgebruik gesproken als we het meervoud van de euro bedoelen.

Ontevredenheid

Opvallend is dat de invoering van de euro van bovenaf is opgelegd en nimmer gedragen is door de Nederlanders. De meeste Nederlander zaten (om eigen moverende redenen) niet te wachten op een andere munt soort. De al dan niet uitgesproken ontevredenheid over de invoering van de euro heeft in de afgelopen 10 jaar zeker zijn effect gehad. Ook de grote en de grofheid van de munt heeft invloed op de acceptatie in het gebruik. Neem bijvoorbeeld het 10 cent stuk. Dat werd liefkozend dubbeltje genoemd. De huidige euromunten hebben niets meer van de herkenbaarheid en de sfeer van de vroegere muntsoorten. De 50 eurocent is zelfs groter dan de vroegere gulden. Een veel gehoorde klacht is dat al die munten zorgen dat er regelmatig een nieuwe portemonnee gekocht moet worden. De muntstukken zijn veel te grof, te groot, te zwaar en te lomp en hebben evenmin een eigen herkenbaarheid.

Herkenbaarheid .

Dat de euro niet gedragen werd door de mensen die de munten moesten ontvangen en uitgeven bleef niet ongemerkt. Er kwamen pogingen van het ministerie van financiën, maar deze liepen dood. Er werd een bijnamen wedstrijd uitgeschreven , maar het resultaat is nooit in de Nederlandse samenleving ingeburgerd. Voorgestelde namen als “eurojoet”en “hulk” hebben het niet gered. Bijnamen kun je immers niet opgelegd verzinnen, bijnamen ontstaan spontaan door de gebruikers. Mensen gaan geen gekunstelde namen gebruiken.

Twijfels

Het feit dat de euro in de Nederlandse samenleving niet gedragen wordt heeft ook zijn weerslag op de saamhorigheid en solidariteit met andere Europese landen en met het huidige overheidsbeleid. Het slechte financiële beleid zorgt er immers voor dat de overheidsfinanciën verslechteren en de te korten toenemen. Daarbij komt ook nog de slechte financiële posities van de verschillende eurolanden en de beslissingen om de Nederlandse burger daarvoor te laten betalen. Kritische en negatieve uitspraken van de (oud) politici die de euro hebben ingevoerd, geven de Nederlanders een bevestiging dat de euro alleen maar nadelen heeft en een heel duur financieel speeltje was van de toenmalige politici.

Nederlandse dilemma’s

Het te kort bij de overheid wordt alleen maar groter en de schuldenlast neemt schrikbarend toe. De recessie lijkt de (verantwoordelijke) politici overrompeld te hebben en de overheidsfinanciën verslechteren zo snel dat er volgens de economen nu snel ingegrepen moet worden. De Nederlanders, gesteund door de economen, vinden steeds meer dat de overheid hen zand in de ogen blijft strooien. Immers de achttien miljard euro aan ombuigingen die het kabinet in deze kabinetsperiode wilde realiseren blijkt nu al achterhaald.

Heilige huisjes

Het jaar 2012 was in de lopende kabinetsperiode reeds het jaar van flinke bezuinigingen. Daar komt de gevolgen van de recessie bij. De periode dat er niet krachtig in gegrepen moet worden, is haast voorbij. Er moeten immers besluiten genomen worden om te zorgen dat er in 2013 inkomsten bronnen zijn om de overheidsfinanciën weer op orde te kunnen brengen. Volgens economen zijn er nog vier terreinen waar structurele hervormingen geld voor de overheid kunnen opleveren. Of Nederlanders zitten te wachten op hervormingen in de AOW, Arbeidsmarkt, Huizenmarkt en Zorg, dat zal de toekomst leren. Een geven is dat Nederland in 2012 verkeert in de 4e recessie sedert 1930 en daar ook weer op eigenkracht uit moet zien te komen.

Recessies

Sedert 1930 is het nu de 4e keer dat er een recessie is. De recessie in 1930 duurde lang en was zeer sterk. De 1e recessie na de dertiger jaren was 28 jaar later in 1958. Deze recessie kwam na een sterke economische opleving van de wederopbouw. Tijdens deze recessie kromp het bruto binnenlandsproduct met 1% en in 1959 groeide de economie alweer met bijna 5%. De 2e recessie kwam 50 jaar na 1930 en 22 jaar na de 1e recessie in 1958. Tijdens deze 2e recessie in 1980 had de Nederland economie te maken met een hoge inflatie, een sterk gestegen werkloosheid en evenals nu met sterk gestegen overheidstekorten. De 3e recessie kwam bijna 80 jaar na 1930 en ligt dus nog maar net achter ons. 2009 kende de grootste krimp ooit en duurde zeer kort. De recessie van 2012 zal volgens de wetenschappers en de economen er voor zorgen dat de Nederlanders de “broekriem” nog strakker aan zullen moeten halen om de overheid in 2013 geld op te kunnen leveren.