Bijzondere ziektekosten

Ouderdom, een chronische ziekte of handicap kunnen veel kosten met zich meebrengen. De zorgverzekeraar vergoedt niet altijd deze kosten. De overheid heeft regelingen getroffen om mensen met een minimuminkomen te compenseren voor deze kosten.

Bijzondere Bijstand

Bijzondere bijstand is bedoeld voor mensen met een laag inkomen en weinig of geen eigen vermogen. Iedereen met een inkomen op of rond het bijstandsniveau kan een beroep doen op bijzondere bijstand: mensen met een bijstandsuitkering maar ook bijvoorbeeld mensen met een uitkering op grond van de Wet werk en arbeidsondersteuning jonggehandicapten (Wajong).

Ook als uw inkomen hoger is dan het bijstandsniveau kunt u mogelijk een beroep doen op de bijzondere bijstand. De gemeente beoordeelt aan de hand van uw persoonlijke omstandigheden of u bijzondere bijstand krijgt, en zo ja hoeveel.

]Welke bijzondere ziektekosten
Het moet gaan om bijzondere ziektekosten, zoals:

• de aanschaf van een bril, een gebit of bij dieetvoeding;

• extra waskosten of verwarmingskosten of extra kosten van vervoer in verband met een ziekte of handicap;

• uitzonderlijk hoge premie voor ziektekosten of arbeidsongeschiktheid;

• eigen bijdragen voor medische hulpmiddelen (waarvoor u zich niet kunt verzekeren).

Voorwaarden bijzondere bijstand voor ziektekosten
U kunt onder de volgende voorwaarden bijzondere bijstand krijgen voor bovengenoemde bijzondere ziektekosten:

• De kosten zijn medisch noodzakelijk (dit bepaalt de sociale dienst).

• U kunt de kosten niet zelf betalen.

• U kunt de kosten niet op een andere manier vergoed krijgen. Dus ook niet via een (aanvullende) ziektekostenverzekering, of via een andere wettelijke regeling zoals de Algemene Wet Bijzondere Ziektekosten (AWBZ) of de Wet maatschappelijke ondersteuning (Wmo).

Verschillen per gemeente
Sommige gemeenten verlenen bepaalde groepen bewoners vrijwel altijd bijzondere bijstand, bijvoorbeeld ouderen en chronisch zieken. Maar dit is niet verplicht. Elke gemeente kan zelf bepalen aan wie ze bijzondere bijstand verleent, en onder welke voorwaarden. De sociale dienst van uw gemeente kan u alles over uw mogelijkheden vertellen.

Als u geen bijzondere bijstand voor ziektekosten krijgt, kunt u misschien een extra tegemoetkoming krijgen van de Belastingdienst. U moet dan wel aangifte doen.

Echter sinds 2009 is de aftrek buitengewone uitgaven bij de Belastingdienst beperkt. In de plaats daarvoor is de WTCG in het leven geroepen.

WTCG

Als u chronisch ziek of gehandicapt bent komt u soms voor uitgaven te staan die andere mensen niet hebben. Via de Wet tegemoetkoming chronisch zieken en gehandicapten (Wtcg) krijgt u compensatie voor de extra kosten die u door uw ziekte hebt gemaakt en die niet op een andere manier worden vergoed.

Deze compensatie is opgebouwd uit verschillende maatregelen. De belangrijkste maatregelen zijn:

• een algemene tegemoetkoming voor chronisch zieken en gehandicapten

• korting op eigen bijdrage als u gebruikmaakt van AWBZ-zorg of van de Wmo

• een belastingmaatregel: specifieke zorgkosten zijn aftrekbaar

Veel chronisch zieken en gehandicapten krijgen een keer per jaar een algemene tegemoetkoming. U kunt minimaal € 153,- en maximaal € 510,- krijgen, afhankelijk van uw situatie. Bij het bepalen van het bedrag wordt vooral gekeken naar uw leeftijd en naar de hoeveelheid zorg die u nodig hebt.

U hoeft de tegemoetkoming niet zelf aan te vragen. Op basis van de gegevens van uw zorgvekeraar, de gemeente en het CIZ wordt bepaald of u ervoor in aanmerking komt. De tegemoetkoming wordt uitgekeerd door het Centraal Administratie Kantoor (CAK.

Voorwaarden
Om in aanmerking te komen voor een tegemoetkoming gelden de volgende voorwaarden:

• Een indicatie voor langdurige AWBZ-zorg. U krijgt minstens 26 weken lang minimaal één uur per week AWBZ-zorg thuis of verblijft minstens 26 weken lang minimaal één dagdeel per week in een instelling.

• Langdurige hulp bij het huishouden via de Wmo. U krijgt minstens 26 weken lang minimaal een uur per week hulp bij het huishouden.

• Behandeling door een ziekenhuis voor bepaalde aandoeningen. Bijvoorbeeld voor radiotherapie, chemotherapie, thuisbeademing, neurologie of dialyse. Bij deze behandelingen wordt gekeken naar de kosten van het jaar daarvoor, omdat de gegevens over de gemaakte kosten vaak pas laat bekend zijn.

• Revalidatiezorg in of door een revalidatiecentrum. Ook hierbij wordt gekeken naar de kosten die u het jaar voorafgaand aan het jaar waar de tegemoetkoming betrekking op heeft, hebt gemaakt.

• Fysio- of oefentherapie voor bepaalde aandoeningen. Bij verzekerden boven de 18 gaat het om bijvoorbeeld reuma, spierziekten, lympfoedeem of tumoren in weke delen. Voor de complete lijst zie www.minvws.nl. Voor de regeling voor onder de 18 jaar zie www.hetcak.nl.

• Intensief gebruik van bepaalde medicijnen. U moet minimaal 180 ‘dagdoseringen’ van een medicijn voor een chronische ziekte nodig hebben gehad. De medicijnen zijn opgesplitst in twee groepen; een lichte en een zware groep. Als u medicijnen van de ‘lichte’ groep gebruikt, moet u ook voldoen aan een van de eerder genoemde voorwaarden om in aanmerking te komen voor een algemene tegemoetkoming. U krijgt de tegemoetkoming ook als u medicijnen uit de ‘lichte’ groep gebruikt en daarnaast een vergoeding voor een bepaald hulpmiddel hebt gekregen, maar dan alleen in het jaar waarin uw zorgverzekeraar u die vergoeding heeft gegeven. Cholesterolverlagende medicijnen tellen niet mee.

• Vergoeding van bepaald hulpmiddelen. Hulpmiddelen als een hoortoestel, stomamiddelen, incontinentiemateriaal, injectiespuiten en een geleidehond. Hulpmiddelen als brillen en lenzen tellen niet mee voor de regeling. Het gebruik van hulpmiddelen telt alleen mee in het jaar waarin u er van uw zorgverzekeraar een vergoeding voor heeft gekregen. Bovendien komen verzekerden die alleen aan deze voorwaarde voldoen, niet in aanmerking voor een algemene tegemoetkoming.