Hoe erg is inflatie?

In heel de Europese Unie kampen we momenteel weer met een oplopende inflatie. In Nederland bedroeg die in maart 2011 al weer 2% procent. Hoe slecht is inflatie eigenlijk en wat kunnen beleggers ertegen doen?

Zo ontstaat inflatie

Inflatie kan men zien als een kettingreactie en is meestal het gevolg van een "booming" economie. De toenemende vraag naar goederen en diensten in een dergelijke fase laat de prijzen stijgen.

Ter onderscheiding van de inflatie die te maken heeft met een aantrekkende of oververhitte economie, kennen we ook het begrip "geïmporteerde inflatie". Zo leidt op dit moment de grote vraag naar olie, gas en grondstoffen op de wereldmarkt voor inflatie in veel geïndustrialiseerde landen, zonder dat hun eigen economie naar behoren draait.

De hoge prijzen die leiden tot een opwaartse druk op de kosten van levensonderhoud, hebben dan soms een zogenaamd tweede-ronde-effect. Om het verlies aan koopkracht te compenseren, drukken vakbonden en werknemersvertegenwoordigers loonsverhogingen door. De kosten daarvan leiden vervolgens tot een tweede ronde van prijsstijgingen.

Centrale banken proberen, afhankelijk van hun missie, om het gevaar van inflatie te bestrijden door het verhogen van de rente. Bij een geïmporteerde inflatie moet men daarbij zeer omzichtig te werk gaan. Want een stijgende rente werkt op een kwakkelende economie als vergift.

Inflatieverwachting

In de tweede helft van het jaar 2011 zal de inflatie waarschijnlijk boven de 2 procent blijven en voor 2012 rekenen financiële experts zelfs met een inflatie van 4 procent of meer. Bitter voor alle spaarders die moeten toezien hoe het geld op hun spaarrekening bij een schamele rente wegsmelt als boter in de zon.

Schuld daaraan zijn voornamelijk de hoge energieprijzen (elektriciteit en gas), maar ook de gestegen prijzen van industriële metalen zoals koper en zilver. En op hun beurt is dat weer de schuld van beleggers die zich met grondstoffen en onroerend goed tegen inflatie willen indekken. Bezit een belegger € 1000,- dan blijven bij een inflatie van 4 procent na tien jaar slechts € 675,- over.

In India en China, is de inflatie al opgelopen tot acht respectievelijk vijf procent. Maar voor staten staat het in grote lijnen gelijk, want ook de staatsschulden nemen af bij een hoge inflatie. Verliezers zijn de mensen die hun geld op een depositorekening hebben staan.

Alleen spaargeld financiële zelfmoord

Bezit van uitsluitend papiergeld geldt als financiële zelfmoord. Als zelfs spaarrekeningen met een "adembenemend" tarief van 2 procent de huidige inflatie van 2% niet kunnen bijbenen, houdt dat voor beleggers in dat men naar alternatieve beleggingen moet uitkijken.

• Goud en zilver zijn in dat verband bijna voorbestemd als bescherming bij uitstek tegen inflatie.
• Maar ook de valutahandel biedt rendementen die men met geen enkele andere beleggingsvorm kan realiseren.
• Wie van de forexhandel geen kaas gegeten heeft en er ook liever niet aan deelnemt, kan een zogenaamd “managed account” openen en de groei van zijn vermogen aan professionals overlaten. In enkele gevallen zijn op die manier rendementen van 90-100 procent per jaar mogelijk, dat alles bij overzienbare risico’s, zolang men tenminste de handel aan professionals overlaat.

Hoe zit het met staatsobligaties?

Staatsobligaties zijn als beleggingsvorm voorgoed passé. De ommekeer is hier definitief ingeluid, wat in een fase van stijgende rente met name geldt voor staatsobligaties. Golden staatsobligaties vroeger als “boom-bestendig”, tegenwoordig plaatst men daar grote vraagtekens bij. Of is er toch nog iemand van mening dat Griekse en Ierse staatsobligaties als veilig moeten worden beschouwd?