Wet Kinderopvang: Hoe werkt het nu eigenlijk precies?

De laatste jaren is er een hoop gewijzigd in de vergoedingen van kinderopvang. Voor ouders van kinderen die gebruik maken van kinderopvang wordt het systeem er niet gemakkelijker op. Bovendien wijzigt het systeem regelmatig waardoor een hoop verwarring ontstaat. Het is dus nodig tijd om de regeling eens flink onder de loep te nemen.

Hoe was de regeling voor 1 januari 2005?

Voor 1 januari 2005 waren er diverse vergoedingsregelingen voor de kosten van kinderopvang. Het kwam er in de praktijk meestal op neer dat de ouders de totale kosten van kinderopvang betaalden. Door middel van een aftrekpost voor de Inkomstenbelasting, zagen ze hier dan een gedeelte van terug. Als de werkgever wel meebetaalde, werd dit beloond met een vermindering op de af te dragen loonbelasting. Deze vermindering kon wel oplopen tot 50% van de totaal vergoedde kosten.

Toch werd er weinig gebruik van gemaakt. Bovendien was de bestaande regeling heel onduidelijk geworden, onder andere door de verschillende mogelijkheden. Tijd dus voor een nieuwe regeling.

Hoe werd de regeling per 1 januari 2005?

Met ingang van 1 januari 2005 is de Wet Kinderopvang van kracht geworden. Vanaf dat moment ging de belastingdienst meebetalen aan de kosten van Kinderopvang. De ouders sloten nu zelf een overeenkomst af met een kinderopvang instelling en ze betaalden zelf de rekening. Het was de bedoeling dat de totale kosten werden verdeeld over de drie partijen, namelijk:

• De ouders, voor 1/3 van de kosten
• De werkgevers van de ouders, samen voor 1/3 van de kosten
• De belastingienst, ook voor 1/3 van de kosten

Het was de bedoeling dat de werkgevers van de beide ouders samen 1/3 van de kosten voor hun rekening namen. Dus elke werkgever 1/6 van de kosten. Als de werkgever van één ouder niet meebetaalde, was het voor de werkgever van de andere ouder toegestaan om ook dat gedeelte belastingvrij te vergoeden.

Ook kon de verdeling tussen de belastingdienst en de ouders iets wijzigen. Bij een hoger verzamelinkomen van de ouders, ging de bijdrage van de belastingdienst omlaag. Bij een lager verzamelinkomen werd de bijdrage van de belastingdienst hoger.

Als de werkgever onder een verplichte CAO viel, werd de bijdrage van de werkgever vaak verplicht gesteld. Meestal werd de administratie van deze regeling op CAO niveau uit handen gegeven aan een organisatie, bijvoorbeeld Kintent. De ouders namen contact op met deze organisatie en die zorgde ervoor dat de ouders maandelijks de bijdrage uitbetaald kreeg. Alle werkgevers betaalden premie voor deze regeling via bijvoorbeeld een Sociaal Fonds. Vanuit de CAO werd deze bijdrage verplicht gesteld. Uit deze premies werd de bijdrage vergoed aan de werknemers.

Het was echter een heel ander verhaal als de ouder niet onder een bepaalde CAO viel. In dat geval wilde de werkgever vaak niet meebetalen aan de kosten van kinderopvang. Deze ouders kregen dan wel een extra toeslag van de belastingdienst omdat de werkgever niet meebetaalde, maar deze toeslag stond lang niet gelijk aan 1/6 van de kosten, welke de werkgever eigenlijk had moeten betalen. Een flinke financiële tegenvaller dus voor de ouder die niet onder een bepaalde CAO viel.

De wetgever vond het nodig om in te grijpen. Dit resulteerde uiteindelijk in een nieuwe wet per 1 januari 2007.

Hoe is de regeling nu?

Nu betaalt elke werkgever verplicht mee aan de kinderopvang. Per 1 januari 2007 is de 'sectorpremie', welke iedere werkgever verplicht betaald aan de belastingdienst, verhoogd met 0,28%. Het bedrag, wat hiermee vrijkomt, wordt besteed aan de kosten van kinderopvang.

De ouders waarvan de kinderen gebruik maken van kinderopvang ontvingen al een inkomensafhankelijke bijdrage van de belastingdienst. Deze bedrage is per 1 januari 2007 verhoogd met 1/3 van de kosten, namelijk het gedeelte dat de werkgevers zouden moeten betalen. Op deze manier worden alle werkgevers verplicht gesteld om mee te betalen aan deze regeling. Ook als de werkgever geen werknemers in dienst heeft waarvan de kinderen gebruik maken van kinderopvang, moet de totale sectorpremie betaald worden.

Op deze manier moet de kosten van kinderopvang betaalbaar blijven, zowel voor de werkgever als de werknemer. Door middel van deze financiering zouden meer ouders, voornamelijk moeders, weer (meer) aan het werk moeten gaan. Of dit doel door middel van deze regeling behaald wordt, dan valt uiteraard nog maar te bezien. © 2007 - 2010 Saskiaw, gepubliceerd in Belasting (Financieel) op 18-09-2007. Het auteursrecht van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van Saskiaw is vermenigvuldiging van dit artikel verboden. Meer...

Verwante artikelen

• De kosten van kinderopvang: Wat kost kinderopvang nu eigenlijk? Op het eerste gezicht is het vrij prijzig maar als je verder gaat kijken naar wat je allemaal terug krijgt van de belasting en de werkgeversbij…
• Kinderopvang 2010: Wijzigingen Wet Kinderopvang Gastouders: Kinderdagverblijf en gastouderschap zijn jonge ouders inmiddels een grote doorn in het oog. Hoge tarieven, weinig beschikbare plaatsen en ook nog v…
• De Wet Kinderopvang, kansen voor een betere kinderopvang: Sinds 1 januari 2005 de Wet kinderopvang van kracht is geworden, worden de kwaliteit en financiering van kinderopvang anders geregeld. Van werkgever…
• Kinderopvang door de gastouder: Thuisopvang, waarbij maximaal 4 kinderen van werkende ouders tegen een oppasvergoeding bij oppasouders worden opgevangen, is niet aan vergunning gebonden. Maar wie als oppas s…
• Belastingen en retributies in België: Met belastingen worden we - helaas - allemaal geconfronteerd. Net daarom is het nuttig om te weten wat er met onze zuurverdiende centjes gebeurd. De regeling van de bela…